Singer : Madhu Balakrishnan

Music by : Yuvan Shankar Raja

Dheivam illai enumbothu
Kovil edharkku
Illai neeyum enumbothu
Vaazhvae edharkku

Ithuvaraiyil edhai kettaalum
Tharuvaayae manam konaamal
Thuyaram naan ithai ketkaamal
Koduthayae edharkaaga

Dheivam illai enumbothu
Kovil edharkku
Illai neeyum enumbothu
Vaazhvae edharkku

Oru naal enai pirinthaalum
Vaadiya mugamae unai
Ini engu paarpathu oh..
Enathaasaigal niraivera yengiya
Manamae unai
Edhai thanthu meetpathu

Azhuthida koodaathendru
Arivurai kooruvaai
Azhugaiyai neeyae thanthu ponaayae
Urangida neram indri
Uzhaithidum kangalae
Niranthara thookkam enna aazhnthaayae

Dheivam illai enumbothu
Kovil edharkku

Uyir vaazhvathae
Enakkaaga endru nee
Dhinam pesuvaai adhu enna aanathu oh..
Thalai mel sumai
Irunthaalum punnagai tharumae idhazh
Adhu engu ponathu

Nadanthida paatham thanthu
Vazhigalai kaattinaai
Naduvinil mundhi sendraal en seiven
Ethu ethu illai endru
Enakkena vaanguvaai
Iruthiyil neeyae illai en solven

Dheivam illai enumbothu
Kovil edharkku
Illai neeyum enumbothu
Vaazhvae edharkku

பாடகர் : மது பாலகிருஷ்ணன்

இசை அமைப்பாளர் : யுவன் ஷங்கர் ராஜா

ஆண் : தெய்வம் இல்லை எனும்போது
கோவில் எதற்கு
இல்லை நீயும் எனும்போது
வாழ்வே எதற்கு

ஆண் : இதுவரையில் எதைக் கேட்டாலும்
தருவாயே மனம் கோணாமல்
துயரம் நான் இதை கேட்காமல்
கொடுத்தாயே எதற்காக

ஆண் : தெய்வம் இல்லை எனும்போது
கோவில் எதற்கு
இல்லை நீயும் எனும்போது
வாழ்வே எதற்கு

ஆண் : ஒரு நாள் எனைப் பிரிந்தாலும்
வாடிய முகமே
உனை இனி எங்கு பார்ப்பது ஒ ..
எனதாசைகள் நிறைவேற ஏங்கிய
மனமே உன்னை
எதை தந்து மீட்பது

ஆண் : அழுதிடக் கூடாதென்று
அறிவுரை கூறுவாய்
அழுகையை நீயே தந்து போனாயே
உறங்கிட நேரம் இன்றி
உழைத்திடும் கண்களே
நிரந்தர தூக்கம் என்ன ஆழ்ந்தாயே

ஆண் : தெய்வம் இல்லை எனும்போது
கோவில் எதற்கு

ஆண் : உயிர் வாழ்வதே
எனக்காக என்று நீ
தினம் பேசுவாய் அது என்ன ஆனது ஒ..
தலை மேல் சுமை
இருந்தாலும் புன்னகை தருமே இதழ்
அது எங்கு போனது

ஆண் : நடந்திட பாதம் தந்து
வழிகளை காட்டினாய்
நடுவினில் முந்தி சென்றால்
என் செய்வேன்
எது எது இல்லை என்று
எனக்கென வாங்குவாய்
இறுதியில் நீயே இல்லை
என் சொல்வேன்

ஆண் : தெய்வம் இல்லை எனும்போது
கோவில் எதற்கு
இல்லை நீயும் எனும் போது
வாழ்வே எதற்கு